Firenze Hipokryzja nic nie zmieni

W nagraniach, poza klasycznym składem gitarowo - perkusyjnym, pojawiają się nienachalnie, różne dziwne instrumenty oraz „głosy zwierzęce”. Muzyka sięga korzeniami do lat osiemdziesiątych, ocierając się o nową falę.

W tekstach zespół skupia się na jednostce, jej walce o tożsamość, rozterkach. Nie da się walczyć z systemem mając mętlik w głowie.Niemożliwe jest ortodoksyjne godzenie różnych światów, w których się jednocześnie funkcjonuje. Jednocześnie, kompromis nie może powodować porzucenia tych wartości, w które się wierzy.

O tym właśnie piszą. O tym, że hipokryzja, nawet najpiękniej podana, wyśpiewana, wyprodukowana, jest tylko zakłamaniem i udawaniem.
Siedemnaście kawałków umieszczonych na płycie, to utwory w średnich i szybkich tempach, od prostych kompozycji, do wielowarstwowych, ale bez przegadania. To są klasyczne piosenki, w których bardziej liczy się melodia niż rytm. Większość z nich można zanucić, ale też wykrzyczeć. Można je zagrać na jednej strunie.

Lista utworów:

1. Ameryko kocham Cię
2. Korporacja
3. Bóg jest z nami
4. Nerwowe rozmowy
5. Film o miłości
6. Nie ogarniam kolejności
7. Na haju
8. Gandhi
9. O politykach, a jakże
10. Hipokryzja nic nie zmieni
11. Po bandzie
12. Wyprawa do dna
13. Tatuaże
14. To nie tak
15. Przyjemny Facet
16. Wolniej
17. Defilada